Oto kolejny wpis z serii ZWIEDZANIE

Park Leopolda to świetne miejsce (ponad 6 hektarów!) by odetchnąć od gwaru panującego w okolicach Parlamentu Europejskiego. Śmiało można się do niego udać tuż po zwiedzaniu Parlamentarium, by zaraz przejść przez Rondo Schumana prosto do Parku Pięćdziesięciolecia. Przy okazji odwiedzając też Muzeum Nauk Przyrodniczych oraz Muzeum Wiertza.

Historia parku sięga 1851 roku - to właśnie w tedy utworzono w nim ogród zoologiczny, który prosperował przez 30 lat, przyciągając turystów rzadkimi gatunkami zwierząt. W 1880 roku park przejęły władze Brukseli, które nadały tym terenom imię króla Leopolda II. 

Park jest malowniczy, są w nim nietypowe gatunki drzew oraz gwarancja poczucia spokoju. Na jego terenie mieści się także:

• Biblioteka Solvaya
• liceum Emile'a Jacqmaina
• Institut Dentaire - kiedyś mieściła się w tym budynku klinika dentystyczna, dziś Europejski Trybunał Obrachunkowy
  
  

Zapraszam do galerii zdjęć i długiego spaceru po tej części Brukseli.

Świetnie skomunikowana Belgia sprzyja podróżom, zwłaszcza tym jednodniowym, dlatego dziś zapraszam na spacer po Brugii - mieście wyjątkowym, atrakcyjnym turystycznie - oddalonym od stolicy o godzinę drogi pociągiem*.

BRUGIA to miasto położone w północno-zachodniej** części kraju, we Flandrii. Przez liczbę kanałów nazywane jest flamandzką Wenecją. Historycznie zgłębiając temat, jej teren stał się na tyle atrakcyjny, że w I wieku przed Chrystusem podbił je Juliusz Cezar, następnie w IV wieku przejeli go Frankowie, a w IX wieku wikingowie. Jednakże dopiero w XI Brugia zyskała prawa miejskie. To co czyni na pierwszy rzut oka Brugię wyjątkową to niska, średniowieczna, ceglana zabudowa. Uwierzcie, że klimat jest niesamowity (a zdjęcia niestety ani trochę nie są w stanie go oddać), nie bez powodu centrum miasta widnieje na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Nie brakuje tu wąskich uliczek otoczonych zamieszkiwanymi domami oraz miejsc sakralnych.

Jestem przekonana, że każdy znajdzie w tym mieście atrakcję dla siebie, ale to co warto uczynić to po prostu pospacerować (w słońcu, w śniegu i temperaturze bliskiej zera- przetestowane), oddalić się od Rynku (Grote Markt). Wedle preferencji odwiedzić Historium, Muzeum Groeninge (zbiory malarstwa Szkoły Flamandzkiej). Znajdzie się także coś dla koneserów, którzy prócz zgłębienia tematu chcą także czegoś skosztować! Wachlarz możliwości: Muzeum Piwa, Muzeum Czekolady i jedyne na świecie Muzeum Frytek.

Ku mojemu zaskoczeniu o godzinie 10:00 ulice były puste, dopiero po 13:00 zaczęło robić się tłoczno. Warto też zdawać sobie sprawę z tego, że większość lokali działa w godzinach 11:00-14:00 (popularne są wówczas oferty lunchowe w cenie ok. 15 euro), po czym są zamykane i ponownie otwierane po 18:00-21:00. Ok, przyznaję wcześniej nie wiedziałam o istnieniu tej zasady i nadziałam się na zamknięte drzwi rekomendowanej mi wcześniej restauracji Pro Deo. Stało się co miało się stać i tak oto przypadkiem odkryłam urokliwą restaurację De Fonduetafel prowadzoną przez młode małżeństwo, które z pasji do gotowania spełniło swoje marzenie. A jeśli chcecie spotkać rdzennych mieszkańców Belgii polecam zasiąść w Cafe au Lait i prócz obserwacji, rozkoszować się prawdziwą słodyczą belgijskich gofrów.

Taki wyjazd za Brukselę to miłe urozmaicenie. Dawno nie widziałam tyle wolnej (zielonej) przestrzeni
;-) Zabudowa Brugii bardzo różni się od tej, w której obcuję na codzień, aż trudno uwierzyć, że to ten sam kraj! Dlatego zwiedzajcie, na prawdę warto nie ograniczać się do stolicy.

Opactwo jest świadectwem religijnego życia oraz prostoty typowej dla architektury cysterskiej. Dzieli się na dwie części: średniowieczny klasztor z kościołem, refektarzem i kapitularzem oraz pochodzącym z XVIII wieku podwórkiem. Znajduje się tu także pałac i inne budynki o charakterze użytkowym. Przyznaję, że dla mnie ten widok to odzwierciedlenie nastoletnich wyobrażeń o czasach opisywanych przez Jane Austen. Cóż za wyznanie, ale... właśnie taką scenerię wyobrażałam sobie czytając "Rozważną i romantyczną". 

Klasztor cysterek został ufundowany w Brukseli w 1201 roku przez mniszkę Gizelę. Kanonik św. Guduli spędził w opactwie 18 lat swojego życia. To tutaj mieszkała także trędowata mistyczka św. Alix. Jednak czasy średniowiecza nie rozpieszczały. Klasztor z racji oddalenia od centrum miasta, bywał ofiarą rabunków i niebezpiecznych pożarów. Budynki niejednokrotnie były niszczone przez protestantów. 
W XVIII wieku przebudowano teren w stylu francuskim, tworząc przestronne ogrody, budując schody oraz okazały dziedziniec. Wraz z Rewolucją Francuską opactwo przestało pełnić funkcje religijne. Po 1789 roku w dawnych cysterskich budynkach mieścił się m.in: szpital, manufaktura bawełny a nawet szkoła wojskowa.

Dziś miejsce to cieszy się popularnością wśród mieszkańców pobliskich dzielnic. Gdy tylko wyjdzie słońce, wychodzą również ludzie. Jest zabawa, czas dla siebie, gra w bule, piknik, czuć swobodę. Mieści się tu także siedziba kilku wydziałów Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli. 

Więcej wpisów z kategorii ZWIEDZANIE Brukseli dostępnych jest tutaj. Dostaję od Was informacje, że jesteście zainteresowani przede wszystkim miejscami poza głównym szlakiem turystycznym, więc obiecuję tej kategorii nie zaniedbywać!

Znowu spacer? Znowu park? Tak, stałam się parkowym koneserem! Wcześniej opisałam Parc Tenbosch, który szybko stał się moim ulubieńcem. Dziś zabieram Was w miejsce, które przyciąga nie tylko turystów. Okolice Parku Pięćdziesięciolecia to jedna z najładniejszych części Brukseli, dokładnie Dzielnica Europejska, kilkanaście minut od Parlamentarium.

Parc du Cinquantenaire powstał z okazji 50-lecia niepodległości Belgii. Sprawujący wówczas władzę król Leopold II zapragnął upiększyć stolicę kraju. Zwłaszcza, że 1880 rok sprzyjał ekonomicznemu i przemysłowemu rozwojowi Brukseli. Początkowo tereny parku pełniły rolę pola manewrowego dla pokazów armii. Poniższe zdjęcie przedstawia wejście do Parku ze strony ronda Roberta Schumana (jednego z ojców zjednoczonej Europy), którego popiersie widać na zielonym skwerze.

Ten wyjątkowy monument powstał w związku z mającą się odbyć w 1897 roku Wystawą Światową (t.j ekspozycją prezentującą dorobek kulturalny, naukowy i techniczny). Na szczycie Łuku widnieje rydwan z czterema końmi, a na nim triumfująca postać symbolizująca Brabancję, czyli historyczną krainę w zachodniej Europie. Niestety okolice Łuku służą jako parking dla samochodów i wycieczkowych autokarów - co psuje ten wyjątkowy widok.

CIEKAWOSTKA: a tak wygląda Łuk Triumfalny z rzadko pokazywanej perspektywy. 

Powierzchnia parku to około 30 hektarów. Jego centralna część jest urządzona w stylu francuskim - szerokie aleje z ciekawymi pomnikami, równo przystrzyżone trawniki, które czynią to miejsce spokojnym i pełnym harmonii. To świetna przestrzeń do odpoczynku z książką, do gry w piłkę, joggingu bądź zrobienia pikniku z przyjaciółmi w ciepły dzień. Na terenie parku mieści się także:

• najstarszy i największy meczet w Brukseli
• Pawilon Ludzkich Namiętności (Le Pavillon des Passions Humaines)
• Królewskie Muzeum Sztuki i Historii (Musees Royaux d'Art et d'Histoires)
• Autoworld - muzeum samochodów
• Królewskie Muzeum Armii i Historii Wojskowości (Musee Royal de l'Armee et d'Histoire Militaire)
• Dom Cauchiego (Maison Cauchie)

Szukałam kota (bo jestem kociarą), znalazłam psa (całkiem ładnego). Pomnik przedstawia psa z Ulm, nic więcej nie wiem. Czy komuś udało się znaleźć o nim więcej informacji? Chętnie poczytam.

Weekendowa wizyta przyjaciela to dobra okazja by opracować plan ekspresowego zwiedzania wyjątkowych zakątków Brukseli. Naszym punktem obowiązkowym stało się Parlamentarium czyli interaktywne muzeum dotyczące początków Unii Europejskiej oraz funkcjonowania Parlamentu Europejskiego. Spędzone 1,5 godziny w tym miejscu uznajemy za czas pełen dobrej zabawy, zupełnie za darmo! 

Aby rozpocząć zwiedzanie musimy przejść przez bramki, dokładnie takie same jak na lotnisku. By poczuć się swobodnie możemy oddać do szatni kurtki i torby. Na wstępie otrzymujemy multimedialny przewodnik, dostępny we wszystkich językach urzędowych UE. To właśnie dzięki niemu poznawanie historii staje się przyjemne. Za pomocą specjalnego czujnika, za każdym razem kiedy przyłożymy go do oznaczonych miejsc wystawy, czeka na nas krótki film lub artykuł. Nikt nas nie pogania, sami decydujemy czemu chcemy się bliżej przyjrzeć. Dodatkowo możemy usiąść w wygodnym fotelu i chłonąć Europę całym sobą. Jest dobrze, a w razie problemów bądź zwątpienia we własne umiejetności techniczne, obsługa muzeum zawsze służy pomocą.

Wystawę otwiera tunel głosów. To ciekawe doświadczenie, natknąć się na różne języki w tym samym momencie (chociaż jak pewnie się domyślacie akurat na ulicach Brukseli nietrudno o językową mieszankę). 3 000 m2 powierzchni wystawowej to przede wszystkim pokazanie jak wiele istnieje wspólnych elementów dla wszystkich krajów członkowskich UE. Czeka nas geograficzny i historyczny spacer, okraszony sporą liczbą zdjęć i ciekawostek. Dla niektórych mogą to być zupełnie nowe fakty, dla pozostałych miłe odświeżenie zapomnianej wiedzy. Jestem pewna, że gdybym mogła doświadczyć takiej lekcji przed maturą z WOS-u (ojej, kiedy to było) jej wynik byłby o niebo lepszy. 

Wystawa dzieli się na 3 części. Przeszłość, teraźniejszość (możemy "spotkać się" z europosłami, odtworzyć nagrane przez nich specjalnie dla nas wiadomości oraz poczuć jak naprawdę wygląda ich praca) i przyszłość. Ostatni etap to możliwość opisania naszej własnej wizji przyszłości dotyczącej Europy "zjednoczonej w różnorodności". Możemy stworzyć życzenie, które po wysłaniu stanie się częścią ekspozycji. Muzeum nie kojarzy się z nudnym oglądaniem wiszących obrazów. Ruchome konsole pozwalają na ciągłą aktywność, nie brakuje stymulujących bodźców. Przyswajanie wiedzy staje się naprawdę ekscytujące.

Parlamentarium jest dostępne 7 dni w tygodniu dla wszystkich (nie zapomniano także o przystosowaniu przestrzeni dla osób niepełnosprawnych oraz dla najmłodszych), wystarczy tylko chcieć do niego wstąpić. A jestem pewna, że warto!

Adres: Rue Wiertz 60
Godziny otwarcia:
poniedziałek 13:00-18:00
wtorek 9:00-18:00
środa, czwartek, piątek 9:00-18:00
sobota, niedziela 10:00-18:00
Wstęp: bezpłatny
 
 

Dziś zabieram Was na jesienny spacer. Ubierzcie się ciepło bo w Brukseli o tej porze warto już owinąć się szalem oraz mieć pod ręką parasol. Pogoda jest bardzo zmienna. Idąc zaledwie przez 15 minut możemy doświadczyć zarówno deszczu, mroźnego wiatru, jak i pięknych promieni słonecznych. Nie tak dawno szukając jesieni utwierdziłam się w przekonaniu, że Park Tenbosch to mój ulubieniec. Niewielka zielona plamka na mapie, ale za to jaka piękna!

Będąc w dzielnicy Ixelles (lubianej przez międzynarodową młodzież, zwłaszcza wieczorami kiedy nie trudno tu o jakiś festiwal muzyczny bądź filmowy) warto zboczyć z ruchliwej Avenue Louise (mekki dla ulubieńców eksluzywnych sklepów i biznesowych klimatów), w stronę urokliwych, monumentalnych kamienic. Wzdłuż spokojnej, pozbawionej zieleni ulicy wyłania się wielka brama, a za nią... raj! Zupełnie inny świat, jakbyśmy nagle znaleźli się daleko od centrum miasta. 

Ten publiczny park ma ponad 2 hektary. Kiedyś był prywatnym ogrodem dendrologicznym. Na jego terenie jest około 60 różnych gatunków drzew i krzewów, ich rozmieszczenie jest naprawdę dobrze przemyślane. Kręte uliczki, ukryte ławki pomiędzy nietypowymi okazami przyrody- czynią to miejsce wyjątkowym. Nazwa wskazuje, iż wchodząc do parku poczujemy się jak "w buszu" i chociaż często jest on odwiedzany przez mieszkańców można poczuć się w nim niezwykle kameralnie. Przestrzeń jest dobrze zagospodarowana, a porządek ściśle przestrzegany. Jest tu miejsce na rozłożenie koca na trawie (bez ryzyka, że natkniemy się na psią niespodziankę), do gry w piłkę oraz do zabawy dla nieco mniejszych dzieci. Park jest otoczony murem a przebywanie w nim gwarantuje zaznanie prawdziwego spokoju (nie ukrywajmy, że tak bardzo pożądanego w szybko-biegnącym świecie w jakim żyjemy). Park jest ochraniany i zamykany na noc.

Adres: Rue des Mélèzes 30
Godziny otwarcia: 
październik-marzec 8:00-17:50
kwiecień  8:00-18:50
maj-sierpień  8:00-20:50
wrzesień  8:00-19:50

Wnętrze doskonałe kryje:

• mapę metra oraz spis stacji (niestety z 2006 roku, więc tu polecam dopisać brakujące przystanki)
• 28 stron map oraz alfabetyczny spis ulic. Dodatkowo dołączone przezroczyste folie umożliwiają narysowanie trasy od jednego punktu na mapie do docelowego, bez uszkodzenia mapy.
• kategorie zakładek z podziałem na dział związany z muzeami, teatrami, wystawami, muzyką, hotelami, restauracjami itd. Otrzymujemy także komplet naklejek, którymi możemy manipulować do woli.
• mnóstwo miejsca, które czeka na inwencję twórczą!

Dla osoby (bez względu na płeć) która lubi mieć wszystko pod ręką, niekoniecznie w zakładce przeglądarki internetowej.

Moleskine jest dostępny także dla innych europejskich, amerykańskich i azjatyckich miast. Można kupić go online oraz w sklepach stacjonarnych. Więcej informacji na oficjalnej stronie firmy: moleskine.com